“Όταν ήμουν 16 χρονών, με ξύπνησαν ένα βράδυ δύο άντρες και μου πέρασαν χειροπέδες. Με ρώτησαν αν ήθελα να πάω με «τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο» πριν με σύρουν έξω από το σπίτι μου καθώς ούρλιαζα για βοήθεια. Δεν είχα ιδέα γιατί ή πού με πήγαιναν παρά τη θέλησή μου. Σύντομα έμαθα ότι με έστελναν στην κόλαση.”

Με αυτά τα λόγια περιγράφει η Paris Hilton μία από τις φορές που την έστειλαν οι γονείς της σε ειδικό κέντρο που ασχολείται με “επαναστατημένα” παιδιά.

H Hilton στάθηκε στο πλευρό του νέου νομοσχεδίου που σύμφωνα με τους ειδικούς, θα δημιουργήσει ένα ασφαλές σύστημα που θα εξασφαλίζει τα δικαιώματα των παιδιών που ζουν ή επισκέπτονται ή διαμένουν σε group homes ή σε Ιδρύματα. “Καθημερινά στην Αμερική, παιδιά που διαμένουν σε μονάδες φροντίδας κακοποιούνται ψυχολογικά, φυσικά και σεξουαλικά.

Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή ο νόμος και να γίνουν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν προ των ευθυνών τους όλες αυτές τις δομές!” Η ίδια η Hilton υποστηρίζει πως έχει υπάρξει πολλάκις θύμα κατά τη διάρκεια της διαμονής της σε αντίστοιχα Ιδρύματα τα οποία  χαρακτηρίζει “βιομηχανία εφήβων”.

Οι εφιαλτικές στιγμές

Την πρώτη νύχτα που την πήρανε από το σπίτι της οι άγνωστοι άντρες αισθάνθηκε φόβο, ήταν σαν να είχαν εγκρίνει οι ίδιοι της οι γονείς την απαγωγή της. “Όπως πολλοί άλλοι γονείς εφήβων, έτσι και οι δικοί μου έψαχναν λύσεις για την επαναστατική συμπεριφορά μου. Δυστυχώς πίστεψαν το παραπλανητικό μάρκετινγκ της “βιομηχανίας εφήβων”, των θεραπευτικών οικοτροφείων.

Στην ουσία όμως πρόκειται για στρατιωτικού τύπου camps, για εγκαταστάσεις δικαιοσύνης ανηλίκων, για  προγράμματα βελτίωσης συμπεριφοράς που κερδίζουν περίπου 50 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, εν μέρει, προτείνοντας τη «σκληρή αγάπη» ως απάντηση στην προβληματική συμπεριφορά”.

Όπως δηλώνει η ίδια, οι γονείς της πίστευαν ότι στέλνοντάς την από το ένα Ίδρυμα στο άλλο θα “έφτιαχνε” η συμπεριφορά της “Με έπνιγαν, με χαστούκιζαν στο πρόσωπο, με έβλεπαν οι άντρες του προσωπικού να κάνω μπάνιο, με αποκαλούσαν με χυδαίους χαρακτηρισμούς, με πίεζαν να πάρω φάρμακα χωρίς διάγνωση, δεν παρείχαν μια σωστή μόρφωση”.

Σε μια εγκατάσταση στη Γιούτα, με έκλεισαν στην απομόνωση σε ένα δωμάτιο όπου οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με γρατσουνιές και κηλίδες αίματος”.

Η συγκάλυψη των τραγικών περιστατικών

Η Hilton υποστηρίζει πως δεν ήταν σε θέση να τα καταγγείλει όλα αυτά καθώς όλες οι επικοινωνίες με τον έξω κόσμο ελέγχονταν πολύ αυστηρά. Τα ιδρύματα, με το επιχείρημα ότι τα παιδιά είναι προβληματικά, έπειθαν τους γονείς πως οι κατηγορίες των τέκνων τους για κακοποίηση είναι ψέματα. Άλλωστε, κάποια παιδιά από εκείνα τα Ιδρύματα δεν είχαν καν σε ποιον να απευθυνθούν.

Πολλοί άνθρωποι μίλησαν σε σχετική συνέντευξη τύπου για τις εμπειρίες τους στο σύστημα αναδοχής και στα “προγράμματα διόρθωσης συμπεριφοράς”. Το οικονομικό έτος 2019, 423.000 παιδιά πέρασαν από το αμερικάνικο σύστημα αναδοχής.

Δυστυχώς αυτό το σύστημα θριαμβεύει ακόμα παρά τις καταγγελίες καθώς δεν υπάρχει σοβαρό σύστημα διαφάνειας και τιμωρίας. Ενώ περνά ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών από το “σύστημα”, οι έλεγχοι του κράτους είναι ελάχιστοι, ενώ δεν υπάρχουν ομοσπονδιακές ή άλλες οργανωμένες δομές παρακολούθησης δεδομένων, για την αναφορά κρίσιμων περιστατικών ή παρακολούθηση της ποιότητας της περίθαλψης. Ορισμένες πολιτείες ξοδεύουν εκατοντάδες δολάρια ανά παιδί, ανά ημέρα, για «φροντίδα» που είναι συστηματικά καταχρηστική.

Μερικά παιδιά βγαίνουν από τις εγκαταστάσεις πιο προβληματικά από όταν μπήκαν.”Κανένα παιδί δεν πρέπει να πεθάνει στο όνομα της «θεραπείας. Αλλά πάρα πολλά παιδιά έχουν”, είπε συγκινημένη η Paris και ανέφερε το παράδειγμα του Κορνήλιου Φρέντερικ, ενός 16χρονου αγοριού που του άρεσε το σκάκι, το μπάσκετ και τα κόλπα με χαρτιά. Στάλθηκε στην Ακαδημία Lakeside, μια οικιστική μονάδα θεραπείας στο Kalamazoo, Mich, που λειτουργεί από μια κερδοσκοπική εταιρεία της Αλαμπάμα, τη Sequel Youth and Family Services.

Στις 29 Απριλίου 2020, ο Κορνήλιος πέταξε ένα σάντουιτς στην καφετέρια. Γι αυτήν του την πράξη, τον έσπρωξαν κάτω και τον χτυπούσαν βίαια 7 μέλη του προσωπικού. Όπως φαίνεται στο σοκαριστικό βίντεο, ενήλικες πιέζουν το στήθος του παιδιού για 12 περίπου λεφτά. Περίμεναν 12 ολόκληρα λεπτά προτού η νοσοκόμα καλέσει ασθενοφόρο. Ο Κορνήλιος πέθανε δυο μέρες αργότερα στο τοπικό νοσοκομείο. Και δυστυχώς δεν είναι το πρώτο ή το τελευταίο περιστατικό.

Η κληρονόμος κατέληξε “Το Κογκρέσο πρέπει να παρέχει στις πολιτείες χρηματοδότηση για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος για την αναφορά περιστατικών θεσμικής κακοποίησης και για τη θέσπιση προτύπων για τις βέλτιστες πρακτικές και την εκπαίδευση του προσωπικού. Θα πρέπει επίσης να απαιτήσει από τα κράτη να αποδείξουν ότι τα βασικά δικαιώματα των παιδιών προστατεύονται.”

Αλήθεια, το περιμένατε όλο αυτό από την Paris;

Ακολουθήστε το TheNotebook στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα!