Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης, μας μιλά μέσα από τα φωτογραφικά κλικ του για την εμπειρία του στο Σιρέτ της Ρουμανίας, ένα ταξίδι που διήρκησε 10 μέρες, αλλά θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη ψυχή και στη καρδιά του. Οι συνθήκες ήταν δύσκολες, το κρύο πρωτόγνωρο, έφτανε τους -20. Ο πόνος και το κενό στα ματιά των ανθρώπων ήταν αυτό που συγκίνησε τον Φωτορεπόρτερ Ιάσωνα Ραΐση και το ανέδειξε μέσα από τις φωτογραφίες του. Για κάθε φωτογραφία υπάρχει και μια συγκινητική ιστορία από πίσω. Και ο Ιάσωνας μας τη διηγήθηκε.

Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

”Ένας παππούς κρατάει στην αγκαλιά του την εγγονή του. Νομίζω ότι αυτή ήταν η πιο έντονη για μένα στιγμή όσο ήμουν εκεί” διηγείται ο Ιάσωνας. “Σκέψου το είδα από μακριά και πολύ διακριτικά κρύφτηκα πίσω από μια κολώνα και περίμενα πολύ ώρα. Είχα τραβήξει κάποιες φωτογραφίες, και τελείως ξαφνικά γύρισε και με κοίταξε στα μάτια. Έβγαλα ένα κλικ. Τον ευχαρίστησα με το χέρι στην καρδιά και χάθηκε μέσα στη νύχτα. Όταν είδα τη φωτογραφία λύγισα. Για μένα αυτή η εικόνα είναι ο πόλεμος, από τη μία στο πρόσωπο του παιδιού βλέπεις αυτή τη ξεγνοιασιά, ενώ στο πρόσωπο του παππού βλέπεις πολύ πόνο. Είναι σε μια συνθήκη που το παιδί ίσως δεν έχει καταλάβει τι έχει γίνει. Όταν την βλέπω νιώθω ότι ο παππούς κουβαλάει όλο τον πόνο για να μην χρειαστεί να κουβαλήσει κάτι το παιδάκι.”


Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

“Ο άντρας της φωτογραφίας είναι Ουκρανός οδηγός και έπρεπε να μεταφέρει ζεστές μερίδες φαγητού στις στρατιωτικές βάσεις τριών πόλεων. Ήταν εμφανές όταν φορτώσαμε το αμάξι του ότι ήταν συναισθηματικά φορτισμένος. Είχα συγκινηθεί και εγώ γιατί γύρισε με αγκάλιασε και μου είπε «Σας ευχαριστώ που βοηθάτε τη χώρα μου». Σήκωσα τη κάμερα και πάτησα κλικ την ώρα που σκούπιζε τα δάκρυα του. Λίγα λεπτά αργότερα είχε χαθεί μέσα στη νύχτα. Σήμερα δεν ξέρω αν ζει. Κανείς δεν ξέρει. Μετά μάθαμε ότι σκοτώνουν του άντρες οδηγούς…”.


Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

 

“Ο άντρας αυτός μας είπε το εξής: «Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, δεν μπορούσα να κάθομαι σπίτι μου και να βλέπω τα παιδιά μου να έχουν τα πάντα τη στιγμή που τα παιδιά της Ουκρανίας εγκαταλείπουν τα σπίτια του τους και περπατάνε χιλιόμετρα. Όταν ήρθα εδώ πρώτη φορά δεν με ήθελαν, πάλεψα για να είμαι εδώ. Το μόνο που θέλω είναι να βοηθήσω. Κάθε μέρα είμαι εδώ και βοηθάω τους ανθρώπους που έρχονται εδώ να σωθούν». Πριν φύγει τον ρώτησα το όνομα του. «Δεν έχω όνομα», μου είπε «Είμαι απλά ένας εθελοντής», συμπλήρωσε και έφυγε.”


Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

“Ήταν την τελευταία μέρα. Είχα μπει μαζί με κάποιους εθελοντές σε μια σκηνή μέσα στην οποία έπαιζαν παιδάκια. Κάθισα κάτω και τραβούσα φωτογραφίες. Ξαφνικά ήρθε ένα παιδάκι δίπλα μου και με πήρε από το χέρι για να παίξουμε. Εκεί έπαθα κακό. Είπα «τώρα μην κλάψεις», κρατήθηκα. Μετά βγήκα έξω και απλώς ξέσπασα”.

Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

Μερικές ακόμη εικόνες του Ιάσωνα Ραΐση!

Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

Ο φωτορεπόρτερ Ιάσωνας Ραΐσης μοιράζεται τα βλέμματα που τράβηξε στον Πόλεμο της Ουκρανίας

Διαβάστε επίσης: Ουκρανία: Ένα έγκλημα κατά της ζωής μας

Ακολουθήστε το TheNotebook στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα!
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ

Best of Internet